Rzucanie palenia — nie musisz robić tego samodzielnie

Palenie tytoniu wiąże się z ryzykiem wielu chorób, ale decyzja o zaprzestaniu palenia może być ważnym krokiem na każdym etapie życia. Nie ma powodu do wstydu, jeśli wcześniejsze próby nie przyniosły trwałego efektu. Uzależnienie od nikotyny jest złożone, a kolejne podejścia mogą pomóc lepiej poznać sytuacje, w których najtrudniej nie sięgnąć po papierosa.

Możesz zacząć od rozmowy w POZ. Lekarz lub pielęgniarka pomoże omówić dostępne formy wsparcia i ocenić, czy potrzebne są dodatkowe konsultacje. W Polsce działa także program profilaktyki chorób odtytoniowych, w ramach którego możliwe jest uzyskanie informacji i — zależnie od sytuacji — dalszej pomocy. 

Przed rozmową zastanów się, kiedy najczęściej palisz, co dotąd pomagało choćby przez krótki czas i czego obawiasz się po rzuceniu. Możesz też zapytać o preparaty nikotynowe lub leki, ale ich wybór powinien uwzględniać stan zdrowia, inne przyjmowane leki i indywidualne przeciwwskazania.

Jeśli nie jesteś gotowy na wyznaczenie daty rzucenia, nadal możesz porozmawiać o ograniczeniu palenia i możliwych kolejnych krokach. Personel POZ może pomóc opracować plan bez oceniania i presji.